LOL

"Lol is het leukste wat er is met je broek nog aan."

Het is lang een van mijn favoriete uitspraken geweest. Ik vind het nog steeds erg belangrijk om lol te hebben, maar het is eigenlijk niet precies duidelijk waarom mensen zo graag lol hebben. Het heeft geen diepere functie, er is vanuit de evolutie geen reden voor. De mens heeft leren jagen, zich leren voortplanten en ga zo maar door, alles voor de instandhouding van de soort. Maar de mens is niet zo ver gekomen door een paar grappen te maken.

Er zijn vrijwel geen andere dieren in de natuur die lachen en lol trappen. Jonge dieren zijn wel speels en vooral aapjes houden ervan om kattekwaad uit te halen, maar dit houdt op als ze volwassen worden. Zie bijgaand filmpje voor wat apenstreken:

(als je de filmpjes/links niet kan zien in de email, ga dan naar de wereldleven website, daar staan ze goed op vermeld)

http://www.youtube.com/watch?v=1AZn5nWIj_g

Het schijnt ook dat er chimpansees zijn die niet tegen kietelen kunnen, en dat ze dan een lachend geluid maken:

http://www.youtube.com/watch?v=q9wM8cY3yFM

Tenslotte ken ik een filmpje van een raaf, die zich goed kan vermaken met sneeuw. Zie bijgaande snowboarder:

http://www.youtube.com/watch?v=o5NuBk5_Izc&feature=related

Maar het blijven uitzonderingen op de regel, en het is altijd nog onduidelijk of dieren die dit soort gedrag vertonen nog een andere, meer serieuze bedoeling hebben zoals eten vinden. Je komt er alleen zo slecht achter zolang dieren niet kunnen praten...

Voor de mens is echter lachen zowat de standaard. Lol maken wordt als een van de belangrijkste pijlers gezien van een gelukkig leven. Net na sex en chocola natuurlijk. Lachen helpt wellicht om de aandacht van andere zaken af te leiden. Het vermindert stress en je bekijkt sneller dingen van de zonnige kant. Het is nu eenmaal een fijnere staat dan een depressie. Misschien is het zo dat je met lachen sneller verbroedert. Dit kan leiden tot beter groepsgedrag. Het kan zelfs leiden tot een licht sociaal voordeel in een groep, als lachen een functie is die wordt gewaardeerd. Maar maakt het dan uit of je graag grappen vertelt of juist graag om de grappen lacht?

Lachen is gezond en een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Ik denk alleen dat ik de clou van de grap nog niet helemaal heb begrepen...

Amerikanen zijn zoals ze autorijden

Ooit in New York geweest? Ja? Dan heb je vast wel in een New Yorkse taxi gezeten. Een zogeheten Yellowcab. Hoewel de bereiders meestal Afrikaans, Russisch of Indisch zijn, zijn deze taxi’s op een bepaalde manier een mooie metafoor voor de Amerikaanse cultuur.



Beide kennen namelijk maar twee standen: gas geven en remmen. Als je achterin de taxi zit, wiebel je de hele tijd van voor naar achter. De chauffeur ziet een gaatje, en hop, vol gas vooruit. Daarna meteen weer stevig remmen want de auto voor je rijdt niet genoeg door. Totdat de chauffeur het volgende gaatje heeft gevonden en het ritueel zich weer herhaalt. Tot je bij je bestemming bent aangekomen.

De auto uit laten rollen, of anticiperen op het verkeer voor je is er niet bij. Brandstof besparen, genieten van de autorit of andere gevolgen van een rustiger rijstijl zijn aan de Newyorkse chauffeurs niet besteed. Het gaat immers om geld verdienen. Zo veel en zo snel mogelijk.

Ze wanen zich de koningen van het asfalt. Fietsers, wandelaars en andere groene vervoersmiddelen worden volledig over het hoofd gezien, en de fietspaden kunnen handig worden gebruikt om extra in te halen of om de auto op stil te zetten om passagiers uit te laden.

De taxi’s zien er meestal brak uit aan de binnenkant. Al het noodzakelijke zit erin, een plastic omhulsel om de berijder te beschermen, een betaalapparaat en een hengsel om je aan vast te houden. Ik zou hem gebruiken tijdens de rit. De binnenkant maakt niet uit, het gaat immers om het zo snel mogelijk van A naar B komen. Geld verdienen.

Wat de auto’s meestal wel hebben is een goede vering. Dit is strikt noodzakelijk omdat de Newyorkse wegen het best zijn te vergelijken met een maanlandschap. De Amerikanen hebben geen geld over voor goede wegen, dus je stuitert niet alleen heen en weer maar ook op en neer. Om te voorkomen dat je auto elke week naar de garage moet heb je maar één ding nodig: een goede vering. Dat is de Amerikaanse manier van problemen oplossen.

De taxi’s rijden 24 uur per dag. De dag is verdeeld in 2 shifts, steeds van 5 tot 5. In de tussentijd rijden ze alleen maar. Plannen doen ze niet. Alleen als ze een ritje hebben. Dan plannen ze van A naar B. Ze kennen eigenlijk alleen de actie stand. Anders staan ze stil.

New Yorkse taxi's. Het zijn net Amerikanen.

Conflicten

Het lijkt wel of de laatste jaren de conflicten in de wereld zich opstapelen. Zowel op globaal als op lokaal niveau. De meningen liggen steeds verder uit elkaar en de bereidheid tot toenadering tot de ander is vaak klein. Ik vraag me af hoe dat komt.

De wereld globaliseert en individualiseert. Bij globalisering denk ik aan meer en sneller informatie, meer kennis, kleinere afstanden. De wereld letterlijk binnen handbereik. Individualisering zie ik als meer keuzevrijheid, vooral als gevolg van toegenomen welvaart. Deze krachten werken samen in de zin dat globalisering individualisering stimuleert.

Doordat de wereld globaliseert vind er meer vermenging tussen mensen plaats, zowel fysiek als digitaal. Het algemene beeld raakt meer gedifferentieerd, er zijn simpelweg veel meer mogelijkheden. Sterke sociale groepen zoals kerk en familie hebben de laatste decennia veel aan bindingskracht ingeboet. Door de toegenomen keuzevrijheid is het ook minder vanzelfsprekend geworden dat je zomaar doet wat anderen vertellen. Men wil meer zelf doen en er wordt al snel gedacht dat ze dat beter kunnen dan anderen. Daardoor ontstaat er een prestatiegolf waarin mensen succes relatief gaan bepalen. En in de top is het nu eemaal meer dringen dan aan de basis.

Een ander probleem is dat mensen hun verworvendheden als een recht gaan zien. Het is bijvoorbeeld al jaren normaal dat Nederlanders zowel op wintersport als op zomervakantie gaan. Het positieve went snel. Het negatieve zien vertrekken ook. De rest niet.

Er is dus meer om te kiezen, en minder bereidheid om te delen. Hoe rijker we worden, hoe asocialer lijkt het wel. Misschien is er weer eens een grote ramp nodig in deze wereld om ons gevoel van saamhorigheid te vergroten.

Coca Cola Opens Happiness

Eerste hulp bij Slechte Dagen

Soms loopt het even niet. Er is wat zand in de motor gelopen of je hebt even de wind tegen, geef er maar een naampje aan. Gewoon een shitdag.

Vaak heb ik ’s ochtends al een naar voorgevoel en gaat het vanaf daar bergafwaarts. Soms kan ik de reden direct aanwijzen, en soms is het een sluimerend gevoel dat ik niet goed kan plaatsen. Dit maakt ook niet uit, waar het om gaat is hoe je er mee om kan gaan. Bijgaand een aantal inzichten:

• Een slechte dag zit in je hoofd. Je beoordeelt je eigen acties negatief, je lichaam geeft als het ware signalen af dat het niet best is. Het is een soort waarschuwing. Behandel deze signalen ook als een waarschuwing! Net zoals je bijvoorbeeld zou doen bij autorijden (olie verversen), bij een werksituatie (deadline komt eraan) of bij een computerspelletje dat je speelt (je held heeft niet veel kracht meer).

• Geef aan jezelf toe dat je een slechte dag hebt. Deel het desgewenst ook met anderen. Niemand verwacht van je dat je alle dagen 100% bent. Het is wel handig dat je zelf en anderen weten wanneer je dat even niet bent. Daarbij lucht het vaak ook enorm op.

• Neem even gas terug. Zet je telefoon of computer even uit, schrap dingen uit je agenda,  geef je hoofd letterlijk de tijd en ruimte om zich te reorganiseren. Ga in elk geval niet forceren om de baaldag met geweld uit je systeem te bannen. Hierdoor gaan alleen maar meer dingen mis en wordt de slechte dag erger.

• Als de slechte dag komt door een knagend gevoel, zet dit gevoel dan in het centrum van je blikveld en maak het belangrijk. Maar er tijd voor. Zet het vervolgens in het juiste perspectief. Wat vind je echt belangrijk in je leven? Hoe scoort dit probleem hierbij?

• Als de slechte dag een slechte prestatie betreft die maar niet beter wil worden, stop dan met die activiteit en geef je energie aan een ander project, die de prestatie die je wilt leveren ondersteunt. Zo zei mijn voetbalcoach altijd als ik op een wedstrijddag geen pepernoot raakte, ik me tenminste 100% kon inzetten om voor het team te werken.

• Zoek actief naar dingen die wel goed gaan. Dit kunnen kleine dingen zijn. Het kan ook zijn dat je het positieve uit een negatieve situatie probeert te halen. Als het regent, ga dan naar binnen en prijs je dat je in een ruimte bent waar het droog is. Tel je zegeningen. Probeer iets te creëren, hoe klein ook, en wees trots op jezelf dat je ondanks alles dit toch nog voor elkaar krijgt. Elk toiletbezoek wordt zo een nieuwe prestatie. En als je daarom moet lachen, helpt ook dat je alleen maar verder!